Bana göre kadınlar çok narin, kırılgan, hassas, bir o kadar da sakin, duyarlı ve onurlu. Hayatın ne kadar çok yükünü ve sorumluluğunu sırtımızda taşıyoruz, birileri fark ediyor mu acaba?
Bugün artık 51 yaşındayım, 30 yıl süresince çalıştım. Hem işe gittim, hem çocuk büyüttüm, hem evimin düzenini sağladım, hem aile denilen, bazen inanılmaz geniş olabilen, bir topluluğun ihtiyaçlarını karşıladım. Bugün, bu geçen 30 yıla bakınca yorulduğumu görüyorum. Neden mi? Nedeni basit, aşağıdaki hikaye bunu anlatıyor....
Benim bir teyzem var, bugün herhalde 85 yaşındadır, hem yaşlı, hem hasta bir kadın oldu. Doğal olarak ilgi ve yakınlık bekliyor. Kuzenim ile birlikte yaşıyor. Elimden geldiğince, iki veya üç haftada bir ziyaret ediyorum, o daha fazla istiyor. Ama maalesef olamıyor, çünkü benim kendime göre yoğun geçen bir hayatım var. Geçenlerde bana kızdı, fena halde söylendi, ben de bak teyzeciğim, senin iki torunun var, ben de teyzeyim, ama onlar da bana gereken ilgiyi göstermiyorlar dedim. Cevabı çok netti:"Onlar erkek".
Evet "onlar erkek", biz ise kadın, başka söze gerek var mı? Bir kadın bir kadın'ı anlayamıyorsa, başka söze gerek var mı?.....
